DOELPUNTENFESTIJN HOUDT PUBLIEK WARM
Rotterdam en Pinoké maakten er een spectaculair potje van. Er werd maar liefst twaalf keer gescoord en de ene goal was nog mooier dan de andere. De thuisploeg van coach Robbert Paul Aalbregt ging er uiteindelijk met de winst (7-5) vandoor. Sohail Abbas had een groot aandeel in de zege. De strafcornerspecialist nam drie van de zeven Rotterdamse treffers voor zijn rekening.
Nadat Rotterdam twee strafcorners onbenut had gelaten, opende Pinoké na tien minuten de score. De thuisploeg kwam kort na de benutte strafbal van Jeroen Koops gelijk via Sohail Abbas, die meteen ook de 2-1 voor zijn rekening nam. Vervolgens werkte Joppe Hovius een cornerrebound in vierde instantie over de lijn (2-2) en zette Phil Burrows via een veldgoal de 3-2 ruststand op het bord.
Definitief
Na rust liep Rotterdam snel uit naar 5-2 dankzij veldgoals van Robert Tigges en Jeroen Hertzberger. Maar het stugge Pinoké gaf zich nog niet gewonnen. De ploeg van Pieter Offerman knokte zich allereerst terug tot 5-3 en dertien minuten voor tijd vond het zelfs weer de aansluiting toen Hovius de 6-5 scoorde. Het was uiteindelijk Burrows die in de laatste minuut definitief de trekker overhaalde. De Nieuw Zeelander schoot de beslissende 7-5 raak en daarmee was de buit binnen.
Spektakeltje
"Het was niet mooi wat we hebben laten zien, maar het was wel een spektakeltje. En we hebben lekker drie punten", evalueerde een opgeluchte Robbert Paul Aalbregt na het doelpuntenfestijn. "Ondanks het slechte weer heeft het publiek enorm genoten en de ene goal was nog mooier dan de andere. En er hadden over en weer zelfs nog meer goals gemaakt kunnen worden."
Levensgevaarlijk
Dat Rotterdam vijf tegendoelpunten moest incasseren, kwam volgens Aalbregt mede door het feit dat Pinoké over een levensgevaarlijke vrije slag beschikt. "Zij pompten met mach twintig die ballen de cirkel in en dat is moeilijk te verdedigen. Ik kan niet van mijn verdedigers verwachten dat ze daar recht voor gaan staan. Wat mij betreft wordt deze regel volgend jaar veranderd. Op deze manier is het wachten tot het een keer misgaat en er iemand doormidden wordt geslagen." (Marcia de Goede)